Գեղարքունիքի մարզը գտնվում է Հայաստանի արևելքում և տարածքով երկրի ամենամեծ մարզն է։ Վարչական կենտրոնը Գավառն է, իսկ մյուս կարևոր քաղաքներն են Սևանը, Մարտունին, Վարդենիսը և Ճամբարակը։ Մարզն ունի շուրջ 210,000 բնակիչ և առավել հայտնի է Սևանա լճով՝ Հայաստանի ամենակարևոր բնական հուշարձաններից մեկով։
Գեղարքունիքի մեծ մասը գտնվում է բարձրադիր գոտում։ Սևանա լիճը գտնվում է ծովի մակարդակից մոտ 1,900 մետր բարձրության վրա, իսկ շրջակա լեռնաշղթաները բարձրանում են ավելի քան 3,000 մետր։ Գեղամա լեռների ամենաբարձր գագաթներից մեկը՝ Աժդահակ լեռը, հասնում է 3,597 մետրի։
Տարածաշրջանն ունի բարձրլեռնային ցամաքային կլիմա՝ համեմատաբար զով ամառներով և ցուրտ, ձյունառատ ձմեռներով։ Ամռանը ցերեկային ջերմաստիճանը Սևանա լճի շրջակայքում սովորաբար հաճելի է՝ հաճախ 20–25°C սահմաններում, մինչդեռ ձմեռները շատ ավելի ցուրտ են, և ջերմաստիճանը հաճախ իջնում է զրոյից ցածր։ Բարձրադիր դիրքը ստեղծում է կտրուկ սեզոնային փոփոխություններ և մարզը գրավիչ է դարձնում ողջ տարվա ընթացքում։
Գեղարքունիքի լանդշաֆտները համադրում են Սևանա լճի մուգ կապույտ ջրերը, հրաբխային լեռները, ալպիական մարգագետինները, բաց տափաստանները և ավանդական գյուղերը։ Գյուղատնտեսությունը և անասնապահությունը կարևոր դեր են խաղում տեղական կյանքում, իսկ հացահատիկի մշակումը, տավարաբուծությունը և ձկնորսությունը ավանդաբար կապված են տարածաշրջանի տնտեսության հետ։
Մարզն ունի հարուստ մշակութային և պատմական ժառանգություն։ Նրա ամենահայտնի տեսարժան վայրերից են Սևանավանքը, Հայրավանքը, Նորատուսի միջնադարյան խաչքարերը և Լճաշենի շրջակայքի հնագիտական վայրերը։ Սևանա լիճը և «Սևան» ազգային պարկը նույնպես կարևոր ուղղություններ են բնության սիրահարների, թռչնադիտողների և արկածային ճամփորդների համար։
Գեղարքունիքը հատկապես հարմար է տեսարժան վայրերի այցելության, մշակութային տուրերի, արշավների, բնության էքսկուրսիաների, լճային ժամանցի և ֆոտոարշավների համար։ Լուսանկարիչների համար մարզը հիանալի հնարավորություններ է ընձեռում պատկերելու Սևանա լիճը արևածագին և մայրամուտին, ջրին հայող միջնադարյան վանքերը, լեռնային համայնապատկերները, գյուղական կյանքը, բնության կտրուկ փոփոխությունները և ձյունածածկ ձմեռային բնապատկերները։